Heb je onderwerpen over honden die je met anderen wil delen, mag je mailen naar lizzy.huysmans@telenet.be en we plaatsen het hieronder

CHESTER is zwaargewond gevonden Alan en Jane zagen bij hen in het dorp een galgo zitten. Ze gingen er meteen naartoe maar waren zeer aangedaan van zijn verwondingen toen ze hem daar zagen zitten. Ze hebben hem meteen opgepakt en hebben hem naar de dierenarts gebracht.In de auto viel een stuk van zijn staart af, dat er nog met een klein velletje aanhing. Bij de dierenarts zijn er direct platen genomen waaruit bleek dat zijn achterpoot gebroken was. Zijn voorpoot moet ook helemaal in orde gebracht worden,daar hebben ze waarschijnlijk op geschoten. Daarnaast heeft hij ook nog een wonde op zijn hoofd en zijn onderlip moet ook terug genaaid worden. Wat moet Chester verschrikkelijk veel pijn hebben. Op dit moment is hij nog bij de dierenarts maar weldra zal hij naar de refuge mogen waar hij kan revalideren. Wij zullen van AGV ons best doen om te zien dat hij niets te kort komt.

Update Marco17 januari 2012 Marco de Galgo heeft een moeilijke operatie nodig, de foto zegt genoeg het was slechter dan we verwacht hadden. Ze moeten de heupkop verwijderen omdat die volledig vergroeid is. Er wordt dan een pin in geplaatst met een nieuwe heupprothese. Het is een hele dure operatie die samen toch 2500 euro gaat kosten met nazorg en medicatie. Hij krijgt nu op dit moment pijnstillers. We hopen dat we vele lieve mensen vinden die een steentje willen bijdragen om deze operatie te kunnen uitvoeren. Marco is maar 1.5 jaar oud en leeft al maanden in pijn. We gaan alle donateurs op de site vermelden en aftellen. Zo hopen we binnen enige tijd het bedrag bij elkaar te hebben, ook AGV de Antwerpse galgo vrienden gaan hun best doen om zoveel mogelijk bij elkaar te krijgen. Alles kan gevolgd worden op de site van AGV en Arca Noah. Elke EURO is welkom. Alle kleine beetjes maken de operaties mogelijk! Marco zal dan heel zijn herstelperiode bij Arca Noah blijven.

Marco is gewond gevonden Op een avond waren de honden van Pepis refuge zoveel lawaai aan het maken dat Alan ging kijken wat er aan de hand was. Aan hun hek was een galgootje vastgebonden, graatmager en gewond, met een dunne draad rond zijn nek. Als hij hard zou trekken zou deze draad harder en harder rond zijn nek aanspannen met alle gevolgen vandien. Alan heeft hem mee naar binnen genomen, waar hij eten heeft gekregen want hij was helemaal uitgehongerd. Marco,zo hebben Alan en Jane hem genoemd, mocht binnen in een bench slapen met een warm vuurtje bij hem. Buiten kon hij niet blijven want het zou er die nacht -2° worden. Dat zou Marco niet overleefd hebben. De dag nadien zijn ze met hem naar hun dierenarts geweest maar meer dan hem wat pijnstillers geven kon zij niet doen. Hij heeft een operatie nodig aan zijn heup en die kan zij niet uitvoeren. Er is met een baseballbat op hem geslagen en Marco zijn heup is helemaal uit de kom. Ze heeft contact opgenomen met een andere dierenarts en verteld dat Alan en Jane geen geld hebben om de operatie te laten uitvoeren. Deze dierenarts heeft hen gezegd dat hij de operatie wil uitvoeren voor 500€. Van zodra Alan en Jane het geld bij elkaar hebben kunnen ze Marco laten behandelen. Wij van AGV hebben besloten om de operatie voor Marco te betalen, met de opbrengst van onze Galgo-Kerstboom. Marco is amper 1 jaar en heeft in zijn korte leventje al zoveel pijn en mishandelingen moeten doorstaan dat hij echt niet meer mag lijden. De operatie wordt zo snel mogelijk uitgevoerd. Marco is zo een geweldige lieve en aanhankelijke galgo, dat we hem moeten helpen, hij mag niet meer lijden. Hier zie je de dunne draad(strop) die rond Marco zijn nek zat.   Hier kan je Marco zijn heup zien en hoe mager hij is.

Onze Remco. Al maanden hadden we er zo'n medelijden mee dat Remco maar niet aan een gouden nestje geraakte,hij was lief inteligent en al wat ge in een hondje maar wensen kan,wij zelf hebben al 7 honden en vonden dat eigenlijk wel goed,bij ons was het volzet als je dat zo mag zeggen. We hebben aan Lizzy voorgesteld van Remco bij ons in opvang te zetten omdat hij dan een tuin en veel meer beweging zou hebben,maar met een eindpunt van een paar maanden en dat we hem dan zelf zouden adopteren. Remco is bij ons binnen gekomen en had al direct  in onze Dario een zielsverwant gevonden,dat was direct spelen en fikfakken het is een plezier om die twee bezig te zien,voor de rest is hij heel braaf het is precies of hij hier al jaren is. Daarom hebben we besloten van hem bij ons te houden hij is echt lief en rustig hij gaat nu naar de hondenschool dat doet hij heel graag,als hij maar mag werken,en als ge maar met hem bezig zijt,dan straalt het geluk van Remco af. Zo beste vrienden dat is dan voor ons nummer 8,we denken dat we nu voltallig zijn. Vriendelijke groetjes. Diane en Paul en veel likjes van onze hondjes.

CARETTA, een hoogzwangere galgo is op de finca binnengebracht Vanmorgen hebben mensen deze hoogzwangere Galgo binnengebracht. Ze is graatmager en staat op punt van te bevallen. We gaan morgen even langs de dierenarts om haar te laten nakijken. De eigenaar heeft haar afgestaan. Ze had een chip en haar naam is caretta. Ze is geboren begin januari 2000. Het arme dier is hoogzwanger en 11,5 jaar oud. Caretta zal voorlopig op afstand kunnen geadopteerd worden. Alle hulp voor haar is welkom, de dierenarts vermoedt dat ze waarschijnlijk veel pups krijgen.  Dan zullen de pups moeten bij gevoed worden want Caretta zal niet genoeg melk hebben door haar hoge leeftijd en slechte lichamelijke toestand. Ze is een schat van een hond die de beste hulp verdient: Steun voor extra puppymelk is daarom meer als welkom. Nog steeds zijn de pups niet geboren. De dierenarts is een paar dagen geleden langsgeweest en wilde nog even wachten of het vanzelf ging beginnen. We maakten ons een beetje zorgen gezien haar hoge leeftijd. Daarom gaan we deze avond een echografie laten maken. We hopen alsnog dat ze natuurlijk kan bevallen, een keizersnede op zo`n hoge leeftijd, houdt altijd risico`s in. We duimen allemaal voor Caretta want ze verdient het.    Update 23 augustus Vandaag gingen we voor de echografie, en de dierenarts wilde niet langer wachten alle tekenen wezen erop dat het niet goed ging. Ze hebben een keizersnede moeten uitvoeren met spoed! en terecht, net optijd , Caretta zou het nooit gehaald hebben zonder hulp. Ze heeft 12 pups gekregen. Was een zware operaties, maar alles is goed gegaan , mama en de pups hebben het gehaald. Ze hebben gelijk haar baarmoeder moeten verwijderen. De pups zullen met flesjes worden bijgevoed. Ze hebben ook onder narcose haar gebit opgekuist dat er slecht aan toe was.   Caretta en haar pupjes op video

In herstel van botkanker Yana - 8 jarige Greyhound van Daisy en Scotty   Het begon allemaal op 22 maart 2011 met een ontstoken kniegewricht. Dit beterde niet met de nodige medicatie dus lieten we röntgen nemen op 28 april. Daar kregen we het verschrikkelijke nieuws te horen dat Yana "botkanker" had en dat dit al was uitgezaaid naar de longen. Daar waren al vlekken te zien van ongeveer 1 cm. De dierenarts gaf Yana nog 6 à 8 weken te leven. De dierenarts stelde voor om een nieuw produkt te geven dat tumorremmend werkt en het immuunsysteem op 400 % zet. Vermits er toch niets meer aan te doen was besloten we om haar dit produkt "4Life Transfer Factor", 4 capsules per dag samen met Rimadyl, te geven. Wat konden we hiermee eigenlijk verkeerd doen; we wilden haar zo lang als kon bij ons houden. Ze kreeg ook meteen een injectie met cortisone en Tildren, dit om de tumorgroei en de zwelling af te remmen. Dag na dag zagen we ons meisje achteruit gaan, ze vermagerde hard, ze ging van 27 kilo naar 20,5 kg, wilde niet echt meer eten, kortom, je zag dat ze niet meer wilde leven. Maar hoe sterk ze ook is, ze begon uiteindelijk toch terug te eten en naarmate de tijd vorderde vroeg ze de ganse dag naar koeken en snoep en eten, enz. Zo kwam ze dus ook terug bij in gewicht en werd ze ook dikker. De Rimadyl die we haar al 6 weken gaven was nog steeds dezelfde dosis als in het begin. De dierenarts zei dat ze daar normaal gezien al lang niet meer genoeg mee zou hebben, een wonder dus. Yana bleef maar aankomen en ze huppelde ondertussen op 3 poten het hele huis door. Vermits we ondertussen al 14 weken !!! verder waren en Yana zich nog steeds goed voelde, besloten we om nieuwe röntgen te laten nemen. Op 4 augustus gingen we naar de dierenkliniek voor de RX. Na het nemen van de röntgen kwam de dierenarts, samen met nog 2 andere dokters, naar ons toe en zeiden dat ze verbazingwekkend GOED nieuws hadden. De uitzaaiingen in de longen zouden normaal gezien 2 à 3 cm groot moeten zijn, wel deze waren nog maar 0,8 cm en waren dus aan het verschrompelen. De tumor op de knie was wel fameus gegroeid maar deze was nog steeds niet agressief. Zo'n kleine tumor nog, ja die konden ze wel weghalen. We besloten onmiddellijk dat Yana haar poot zou geamputeerd worden want zo bleef ons meisje in leven en dit voor misschien nog wel vele jaren. De amputatie is uiteindelijk gebeurd op 17 augustus 2011. We moesten haar 's morgens binnenbrengen en in de late namiddag mochten we haar al terug gaan ophalen. Na 3 dagen is Yana terug de oude. Ze huppelt opnieuw op haar 3 poten naar de tuin om haar plasje te doen.  Mooi is het niet, ons meisje op 3 poten, maar zo blijft ze toch nog even bij ons en de capsules, ja die zal ze haar verdere leven moeten blijven innemen. Een kleinigheidje, niet ?   Groeten,   Daisy en Scotty Jhambo - Lupo - Lissa Dante - Leni - Dolce - Mila

Een leuk briefje dat tijdens de rommelmarkt in Broechem in onze collectebus zat.            Ik heb veel respect voor de galgo's            Daarom heb ik 5 Euro uit mijn spaarpot gehaald voor jullie            Vanaf dat ik klein was, was ik al geïnteresseerd in die hondjes.            Ik ben nu 12 jaar en ik droom al over later(voor zo een hond)            Vele groeten en kusjes aan de hondenxxx.            Zasou Hernalsteen en Tosca(Berner Sennen)mijn hond. Waf!

En zijn ze niet mooi                                               Wauw, Lopen maar! die Friese paarden? Naar Terschelling Zondag 15 mei, de koffers worden geladen bij de familie Van de Voorde - Fiers en dogs. Reisdoel een van de Waddeneilanden - Terschelling. 16 mei 03.00 s'morgens opstaan , binnen een uurtje moeten we vertrekken naar Harlingen- Friesland, de haven die verbinding geeft met de waddeneilanden.Onze boot vertrekt om 09.45H!! en we moeten er een 3/4 uur voor vertrektijd zijn, daar we via de ring om Amsterdam rijden, moeten we rekening houden met eventuele files!!. doch alles verloopt heel vlot en we komen aan de inscheepport om 08.25H. Ruim op tijd dus. Onze twee oudsten Marieke onze zwarte Galga en ons Zoé waren al eens op het Wadden eiland geweest. Voor onze jongste telg Bonnie, was het de eerste maal dat ze zou kennis maken met dit, prachtige honden eiland. Want mooi,en hondvriendelijk is dit eiland wel, huurprijzen wel een beetje aan de hoge kant, en komt daarbij dat je in Harlingen de veerboot moet nemen, voor een tocht van 2 uurtjes, voor je op het eiland aankomt. Eenmaal op de Waddenzee, en bij laagtij kun je talrijke zeehonden zien luieren op de zandplaten, zeker bij mooi weder. Om 11.30H komen we aan op Terschellingereiland, en doen vlug nog de nodige boodschappen, alvorens naar onze verblijf in Oosterend te vertrekken. Eenmaal daar aangekomen, maken onze honden kennis met hun nieuwe habitat voor 2 weken.   Voor de volgende dagen denk ik, dat fotos meer aantonen wat Terschelling als honden paradijs betekent!!!!!   Op 30 mei was alles ten einde, deze vakantie zat erop, ieder van ons had zich op zijn manier vermaakt. Dagdromen van een volgende Terschellinger vakantie???wie weet!!!                           Lekker zoet water!                                        "Wat een mooie Friezen" denkt Free.

Unieke rechtszaak op komst! Nog ruim 2 weken, dan zal voor het eerst in de geschiedenis een galguero voor de rechter moeten verschijnen in Spanje voor het ophangen van galgo’s. Het begon allemaal op 10 februari van dit jaar, toen de lichamen van drie opgehangen galgo’s werden gevonden, net buiten de stad Fuensalida (Toledo) door een vrijwilligster van de stichting Baasgalgo, nadat zij door buurtbewoners waren gewaarschuwd. De stichting heeft, zoals zij altijd doen bij iedere mishandeling tegen galgo’s,  aangifte gedaan bij de Guardia Civil. Van de gevonden galgo’s waren er twee gechipt en was de eigenaar te achterhalen. De eigenaar van deze twee galgo’s is aangehouden en verhoord. Tijdens het verhoor heeft de man toegegeven de honden te hebben opgehangen, “omdat dat de gewoonte is aan het eind van het jachtseizoen”. Deze gebeurtenis bevestigt dat de traditie om galgo’s op te hangen van generatie op generatie wordt doorgegeven in landelijke gebieden in Spanje, en als “gebruikelijk” wordt aanvaard in deze streken. Door een recente wetswijziging in Spanje met betrekking tot misbruik van dieren is het ophangen en mishandelen van galgo’s een misdaad die strafbaar is en berecht kan worden. Maar desondanks is het ophangen van galgo’s aan het eind van het jachtseizoen, wanneer zij geen “nut” meer hebben voor de jager, nog steeds gebruikelijk in Spanje. De stichting Baasgalgo die voortdurend strijdt voor het welzijn en bescherming van dit ras, zal bij de rechtszaak optreden als openbaar aanklager. De eigenaar van de honden kan een gevangenisstraf van 3 maanden tot 1 jaar opgelegd krijgen, per hond. Omdat het om 2 galgo’s gaat kan de straf 6 maanden tot 2 jaar worden. De eerste hoorzitting zal plaatsvinden op 13 april in de rechtbank van Torijos (Toledo). Deze rechtszaak is volstrekt uniek!  Het zal de eerste keer zijn dat een galguero voor de rechtbank wordt berecht voor het ophangen van galgo’s. De Spaanse galguero-verenigingen worden nerveus, op hun fora wordt veel over de op handen zijnde rechtszaak gepraat. Iedereen volgt de zaak met grote belangstelling, zowel de galgueros, als de dierenbeschermers in Spanje die zich inzetten om het galgoleed te stoppen. De realiteit is dat er in Spanje nog ieder jaar vele galgo’s worden misbruikt. In veel gevallen worden de honden die niet meer als nuttig worden beschouwd door jagers achtergelaten of wreed gedood. Het aantal galgo’s dat per jaar slachtoffer is, wordt geschat op 40.000 per jaar. Adopties van galgo’s in andere landen zoals Nederland, Frankrijk, België etc. is geen eindoplossing. Het roer moet om in Spanje. De stichting Baasgalgo vraagt via vele acties en de media voortdurend aandacht voor de galgo’s van Spanje. De galgo wordt geprofileerd als een fijne huishond met een edel karakter, en het aantal adopties van een galgo als huishond, door Spaanse gezinnen neemt toe. Hiermee neemt de acceptatie van dit ras een vlucht, en neemt de weerzin tegen de wreedheden toe in Spanje. Laten we hopen dat deze volstrekt unieke rechtszaak, waar voor het eerst een galguero zal worden berecht voor ophangen, als precedent geldt, en er goed de schrik in brengt bij jagers. Dit zal ongetwijfeld bijdragen aan een verdere verbetering van de positie van deze geweldige honden, in Spanje. 13 april: KEEP YOUR FINGERS CROSSED!!! Update:13 april Gisteren is de hoorzitting geweest. Daar heeft de eigenaar van de galgo's opnieuw voor de rechter een bekentenis afgelegd, in aanwezigheid van zijn advocaat, dat hij ze opgehangen heeft. Ook de stichting Baasgalgo (eiser in deze zaak) werd vertegenwoordigd door een advocaat. Er was pers aanwezig, buiten de rechtszaal, die mocht niet mee naar binnen. In een nieuwe zitting zal de rechter uitspraak doen en het vonnis bekend maken. Deze datum is nog niet bekend.     Nieuw persbericht inzake rechtszaak tegen galguero Persbericht over de zaak van opgehangen galgo’s in de provincie Toledo, opgesteld naar aanleiding van de verklaring van de verdachte. In het hof van Torijos (Toledo) heeft de verdachte nogmaals bevestigd dat hij de eigenaar was van de opgehangen windhonden, conform de verklaring die hij eerder bij de Guardia Civil had afgelegd. Hij heeft erkend dat hij de galgo’s thuis opgehangen heeft en ze later heeft begraven op de plek waar ze gevonden zijn. De verweerder heeft verklaard dat het was “omdat ze oud waren en niet langer geschikt voor de jacht, ze niet goed konden rennen, en niet beschikten over de benodigde kwaliteiten” De leeftijd van de galgo’s was respectievelijk 22 maanden en 5 jaar. Ook gaf hij toe dat hij geen contact had opgenomen met een organisatie die galgo’s opvangt of met een dierenarts die zich over de galgo’s hadden kunnen ontfermen. De verdachte is vier jaar vice-voorzitter geweest van de lokale galguero vereniging in Fuensalida. Op dit moment is hij gewoon lid van de vereniging. Na het vaststellen van de feiten heeft de rechter er mee ingestemd de procedure in gang te zetten voor de rechtszaak tegen verdachte waarin hij wordt beschuldigd van het misdrijf: "Mishandeling van dieren". Hiervoor is de maximale straf een jaar gevangenis voor ieder opgehangen dier, plus een verbod van maximaal drie jaar op het uitoefenen van beroep, handel of bedrijf dat in relatie tot dieren staat. De stichting Baasgalgo, die zich inzet tegen mishandeling van dieren, is eiser in deze zaak en heeft verzocht om gevangenneming van de beschuldigde, en heeft tevens een geldboete geeist die ten goede zal komen aan mishandelde dieren. De advocaat Sergio Garcia-Valle van de Orde van advocaten van Madrid, is, gespecialiseerd in misdrijven en vertegenwoordigt de stichting Baasgalgo.    Bron:een stem voor 50.000 galgo's

Galgo Tobiaël gevonden langs de kant van de weg Hij was helemaal uitgeput, hij had overal wonden. We konden hem daar niet achter laten en zijn onmiddellijk met hem naar de dierenkliniek gereden. Hij had een chip en is 10 jaar oud. Eigenaar niet op te sporen, nummer bestaat niet meer. Gisterenavond heeft de dierenarts nog een bloedtest gedaan. vanmorgen kregen we de resultaten, hij heeft leishmania, hoog level. Maar een lichtpuntje was zijn nieren en lever waren nog goed. De wonden worden verzorgd, hij heeft ook een erge infectie in zijn oor. In overleg met de dierenarts gaan we toch nog de behandeling doen, hij kan misschien nog één jaar of meer (hopen we) gezien zijn hoge leeftijd hier tot rust komen en zijn leed vergeten. We beginnen vandaag met de behandeling. Als we zien hoe Bono de laatste weken hersteld is, is het de moeite waard om ook deze jongen nog een kansje te geven. Hij zal niet meer ter adoptie komen. Hij blijft hier in de finca.

Rayito(ex Tobiaël) Zijn adoptieouders vertellen Verhaal van Rayito (straaltje) Alias Tobiaël. Na dat we besloten hadden er nog een oudje bij te nemen moesten we nog een paar weken geduld hebben,tot onze nieuweling in het land was. Op 9 oktober was het zover,we kregen een telefoon van Julia dat onze Rayito was aangekomen en samen met nog 12 andere gelukkige. Het was liefde op het éérste gezicht langs beide kanten,zijn staart ging heen en weer,en hoe fragiel hij daar stond graadmager en een leismania patiënt. Maar zoveel vertrouwen dat hij uitstraalde,en nog had in mensen,we konden het niet geloven,thuis aangekomen was hij rustig en ging op verkenning. Alleen onze Apache vond het niet zo’n goed idee dat er nog een soortgenoot bij kwam maar zoals dat gaat na een paar dagen is de rust ten huize terug gekeerd. Onze Rayito is een fantastise hond altijd goed gezind zijn staart is altijd in beweging en overal waar je bent komt hij meewerken,met zijn gezondheid gaat het goed  alleen moet hij met kleine porties eten want zijn maag is eerder klein geworden van de ontbering die hij heeft meegemaakt, de dierenarts heeft gezegd dat ge het kunt vergelijken met mensen die een maag verkleining hebben laten doen,en dus  moet hij met kleine hoeveelheden eten,meermaals per dag en stilaan de maaltijd van ‘s morgens en ‘s avonds  vergroten zodat de maag terug een beetje kan uitreken. We hopen dat we deze lieve schat nog een aantal gelukkige jaren kunnen schenken. Hij is 10 jaar,misschien met onze goede zorgen en een warm nest,dat hij nog heel lang bij ons kan zijn. Het moet een sterke hond zijn naargelang we gehoord en de foto’s gezien hebben als ze hem gevonden hebben,het is een wonder dat hij het heeft overleeft.. We danken de mensen van AGV en van Arca Noah,dat we deze dappere vriend konden adopteren. Diane en Paul.

Onze reis naar Arca Noah in Malaga Arca Noah España Dag 1   Vandaag zijn we richting Spanje vertrokken. We gaan voor een paar dagen mee helpen in Arca Noah, bij Christel en Luc en hun kinderen. Om 6uur was de eerste al van de partij. Walter die moest gaan werken, had Anita al zo vroeg komen afzetten bij Julia en Swa. Tegen een uur of zeven is Carry dan aangekomen en om Acht uur Was ik(Lizzy), en Daisy er ook. Vol goede moed en met goed volgeladen valiezen,zijn we dan om 8u15 in de auto gestapt, richting Zaventem.Om 10u moesten we inchecken en om 11uur zouden we opstijgen. om dan rond 13u 55 aan te komen in Malaga. Maar het liep eigenlijk al mis toen we bij ons in Antwerpen op de ring kwamen.Wegens een ongeluk met een vrachtwagen aan de craeybeckxstunnel, lag de autostrade vol met witloof. Dan zijn we verder de E 19 gevolgd richting zaventem maar heel de weg haden we (harmonica)file dus kwamen we maar net op tijd aan om ons nog in te checken. Nadat dit gebeurd was, richting douane,geen probleem voor mij en Julia wij konden zo door de douane maar Daisy, Carry en Anita werden gefouilleerd omdat ze piepten bij het passeren van de scanner(wie zijn hier nu de braafste!). Dan naar de gate(A 53) waar ons vliegtuig klaarstond. Op weg naar de gate kregen we al te horen dat de vlucht naar Malaga niet in gate A53 vertrok maar in A54. Wij dus al direct naar de overkant en daar ons even neergezet totdat we om 11 u mochten instappen. Om kwart voor elf kregen we via de luidsprekers te horen dat de vlucht enige vertraging had omdat ze op de verkeerstorens in Frankrijk aan het staken waren. Om 12 uur zouden we dan opstijgen.OK dan gingen we maar eventjes naar de winkeltjes kijken. Ondertusen kregen we nog een bericht dat het 12u30 zou worden. Volgend bericht 13u10. Pfff...zo lang op de luchthaven zitten zonder dat je daar wegkan.... Maar al een geluk dat we met een gezellige groep weg zijn. Vervelen hebben we ons zeker niet gedaan. Dus om 13u de vlieger op. Eindelijk.Volgend bericht: vertaging tot 13u30. Maar dan zijn we toch vertrokken. Zalige vlucht maar een paar minuten voor we moesten landen kwamen we in een hoop wolken terecht, turbulentie ,geschud en geschok. We waren blij toen we uiteindelijk geland waren. Ondertussen was het al 16 uur geworden. Luc en Neneh kwamen ons afhalen en dan richting Finca van Arca Noah. Daar aangekomen om 17u hebben we eerst kennis gemaakt met een hele hoop honden. Christel had voor ons nog een hele lekkere maaltijd voorzien, waar we dus met z'n allen heerlijk van gesmuld hebben. Veel hebben we daarna niet meer kunnen doen omdat het ondertussen veel te laat was geworden. Morgen vliegen we er zeker in, dan gaan we onze handen uit de mouwen steken om Christel en Luc hun werk wat te verlichten.     Arca Noah España Dag 2   Een kort verslagje van dag 2 in Arca Noah Om iets voor 8u zijn we allemaal uit ons bed gekomen. Er waren dames bij die al vroeger wakker waren maar die zijn heel stilletjes geweest zodat de lang-slapers rustig konden wakker worden.Na het badkamerritueel zijn we dan aan tafel gegaan voor een lekker ontbijt. Na het ontbijt zijn we naar de finca gegaan om te helpen waar nodig was. We zijn er dan maar direct ingevlogen met de koer waar een aantal honden zitten eens  onder handen te nemen,dit wordt dagelijks door Christel gedaan maar aangezien ze nu wat ziek is, hebben we haar wat werk uit handen genomen. De honden zitten hier in verschillende afdelingen zodat er toch niet teveel bij elkaar zitten. Ze hebben hier heel veel plaats om rond te lopen. Geen enkele hond zit hier in een hok. Na het middageten zijn we het stadje gaan verkennen. Het is een klein gezellig stadje maar wat wij niet echt wisten was dat ze hier 's middags een siësta houden. Gevolg  dat er veel winkels gesloten waren. Dan zijn we te voet terug naar de finca gegaan, ongeveer 6 km, maar het was hier prachtig weer(20°C) om een wandelingetje te maken. Het avondeten, daar had Christel voor gezorgd, was weer overheerlijk. Tot morgen     Arca Noah España Dag 3   Ik had gehoopt dat ik vandaag ontbijt op bed zou krijgen,Je kent dat wel, tasje koffie, zachtgekookt eitje..... Maar nee hoor, de dames zaten al rustig te ontbijten toen ik wakker werd. Na het ontbijt zijn we te voet(en een klein stukje met de bus) naar het stadje gegaan. Christel had ons gezegd dat we maar eens naar de markt moesten gaan(we hadden toch eten nodig). Toen we van de bus afstapten zijn we op zoek gegaan naar de markt maar die was nergens te vinden. Die was namelijk afgelast wegens het slechte weer!!! Het was hier nochtans 18°C en een beetje bewolkt... Ondanks dat we daar dus voor niks stonden, hebben we er toch nog een hele gezellige dag van gemaakt. Zelfs in het terugkomen met de bus vond de chauffeur ons heel sympatiek dat hij ons bijna voor de voordeur afzette. In de late namiddag is het dan toch beginnen regenen zodat we niets meer konden ondernemen. We hebben dan een paar hondjes bij ons in het huisje genomen en ze eens extra verwend. Heerlijk vonden ze dat (en wij ook). Christel en Luc zijn dan nog om 13 podenco-pupjes geweest, waar ze gisterenavond nog voor gebeld hadden(zie bij honden ter adoptie). Na het avondeten hebben we nog een korte vergadering gehad en zo liep onze dag weeral ten einde.               Arca Noah España Dag 4   Vandaag hetzelfde ochtendritueel als de andere dagen. Ontbijt, badkamer,.... Daarna zijn we vanuit onze chalet naar de finca getrokken om met een paar kleinigheden te helpen. Koer schuren, uitwerpselen van de hondjes opruimen... De hondjes kwamen ons met alle plezier helpen. Nadat we hen een groepsknuffel hadden gegeven zijn we even terug naar onze chalet gegaan om nog een tasje koffie te drinken. Rond een uur of 12 is Sharon aangekomen waar we kennis mee konden maken. Sharon is de vrouw waar in Oktober haar huisje van is afgebrand en waar we toen wat hulpgoederen naartoe hebben gestuurd. Ze was heel blij dat ze ons eens kon zien. We hebben een aantal afspraken met haar gemaakt en met christel ook. Zo gaan we hen helpen met Galgo's die in het dodingstation zitten. Gewoonlijk komen er op maandag een aantal binnen die dan dezelfde dag of na een aantal dagen worden ingeslapen.Ze moeten in het weekend jagen en als ze niet voldoen gaan ze dus naar de pererra(dodingstation). Op dit moment zaten er 6, waarvan Sharon er drie onder haar hoede gaat nemen en Christel de andere drie. Wij gaan hen hierin steunen. AGV betaald om de honden uit de perera te halen, ze worden dan gechipt en krijgen een paspoort. Daarna worden ze gevaccineerd en gesteriliseerd of gecastreerd en worden er ook nog bloedtesten gedaan voor oa. Leischmania, erlichia.... Ze komen bij ons op de website te staan en als ze worden geadopteerd betaalt AGV ook nog de transportkosten. Om ons verblijf daar af te sluiten zijn we met Christel, Luc, Tina en Bob(zijn ook helpers van Arca Noah) nog iets gaan eten in een spaans restaurantje.       Arca Noah España Dag 5   Onze laatste dag hier in finca Arca Noah. Om 6 uur moesten we al uit ons bed(en dat is vroeg hoor) zodat we ons konden klaarmaken om richting luchthaven te vertrekken.Na afscheid genomen te hebben van Christel, hebben Neneh, Sofia en Luc ons rond 7u30 weggebracht. Er zijn drie hondjes en drie poezen met ons meegevlogen, richting België. De vlucht is zeer goed verlopen(we zijn op tijd vertrokken) en rond 13u zijn we geland op zaventem. Daar stonden Hilde(medewerkster Arca Noah) en de adoptanten van de honden en poesjes ons al op te wachten. Moe maar voldaan zijn we dan richting Antwerpen vertrokken, waar we onze honden nog eens extra geknuffeld hebben.

Galga Abandonada     In Talavera zwierf al een tijdje een galgo rond. Eén van haar voorpoten was korter dan de andere poten. Een ongeluk? Mishandeling? De galga liet zich niet vangen maar nam wel af en toe eten aan van een dierenliefhebster. Na een week of twee elke dag eten te hebben gebracht, gaf de galga aan, dat de vrouw haar moest volgen. Kijk naar het indrukwekkende filmpje, waarop te zien is hoe de galgo de vrouw meelokt, de stad uit, naar een veld waar ze haar schat verborgen had. Het waren puppy’s van ongeveer 2,5 maanden oud, die ze liet aaien door de vrouw. Het moedertje stond erbij met een blik die wilde zeggen “nu is het goed, nu mag je mij meenemen”. De galgo is al oud. Ze is opgenomen door het asiel “Las Nievas” bij Madrid. En….in België staat haar gouden mandje al klaar                                               Slecht nieuws over Abandonada, de liefdevolle galgomoeder,die haar pupjes heeft gered.                 Na een zwaar leven en mishandelingen in Spanje mocht ze naar België komen.                 Zij is zondag hier in Zaventem aangekomen. Er stond haar een warm nestje te wachten.                 Dinsdag is zij helaas overleden.

Wist je dat?: Witte honden en doofheid                    Tussen het oor en de hersenen loopt een zenuwbaan om signalen die het oor opvangt door te geven aan de hersenen.           Het doorgeven van die signalen gebeurt via pigment (kleur) wat in die zenuwbaan genesteld is. Dat nestelen gebeurt al bij de celdeling           na de bevruchting van de eicel.           Wanneer er geen of te weinig pigment in de zenuwbaan terecht komt, worden de signalen van het oor niet aan de hersenen doorgegeven.           Deze doofheid komt dus ook niet omdat het oor niet goed functioneert of omdat de hersenen het niet goed doen, maar omdat er           feitelijk geen (goede) verbinding tussen die twee is.           Bij de wittere rassen, waar dus veel minder pigment is om te verdelen, komt deze vorm van doofheid dus ook meer voor.                     Je hond kan er dus echt niet aan doen als hij niet gehoorzaam is.

Kan je hond ook last krijgen van een blaasontsteking?          Ja, in veel gevallen zie je dat je hond, die bloed bij zijn urine heeft bij het plassen, last heeft van een ontsteking aan de blaas.          Je merkt ook dat je hond overdreven vaak moet plassen en telkens maar een heel klein plasje doet, met dus bloed erbij.          De drang voor het plassen is groter omdat de    blaaswand ontstoken is en deze iritatie de hond het gevoel geeft dat hij moet plassen.          Bij een blaasontsteking kunnen er ook stenen in de blaas gaan vormen. Die moet je via een operatie laten verwijderen.          Het is dus belangrijk dat je er op tijd bij bent.          Het vervelende is dat de bacteriën die bij honden een blaasontsteking veroorzaken nogal hardnekkig zijn. Het is dan ook belangrijk dat je goed naar het          advies van je dierenarts luistert en behandelingen niet zomaar stopzet als het lijkt dat alles weer in orde is.          Als je denkt dat je hond last heeft van een blaasontsteking kan je van tevoren wat urine opvangen voor onderzoek. Dat is misschien wel handig want          je zal zien dat het bij de dierenarts niet zo vlot gaat als er een urinestaaltje wordt verwacht.