Als ik straks oud ben, ziek en zwak,       en pijn verjaagt de slaap.      Als onrust bezit neemt van mij ,      doe dan wat onvermijdelijk is      en laat me gaan.....      een laatste goede daad.       Beslis voor mij en wees niet laf.      Past eigenliefde bij de vriendschap die ik gaf?      Of uitstel.... tot het beter past bij een verloren strijd?      Ik ben niet bang voor het afscheid.       Je loopt niet weg: je kijkt me aan,      je noemt me bij mijn koosnaam en houdt me stevig vast.      Voor het laatst groet ik je met mijn hondenstaart.....       Wat jij liet doen, deed je voor mij.      Je hebt me nog meer pijn bespaard, voor zinloos lijden.      Nee, ....huil nu niet.      Een wijs besluit dat werd gegrond op een oud en uniek verbond:       Jij bent mijn baas en ik jouw hond.                                                          Lizzy

Lisa   18-01-2012 Bij deze laten wij u weten dat wij op 18/01/2012 Lisa zachtjes hebben moeten laten inslapen, daar haar ziekte niet meer te remmen was. Met pijn in ons hart hebben wij afscheid van haar moeten nemen na bijna 5 jaar bij ons gezin te hebben gewoond. Wij zullen haar nooit vergeten, ze zal altijd bij ons zijn !   Mijn Herinnering   Een lege plek. Een groot gemis. Een fijne herinnering is al wat er nog is. Waar ben je nu vraag ik me af. Ik voel nog de liefde die jij me gaf. Jou te kennen vond ik heel fijn. Jou los te moeten laten doet heel veel pijn. Ik zal je missen in dit leven. En voor altijd om je blijven geven.   Gerda&Willy

Guy   2009-10/01/2012 Guy Voor het eerst hebben we jou ontmoet toen ik en Julia een weekje zijn gaan helpen in Pepis refuge in Pedrera(Sevilla). Je was zo een lieve en aanhankelijke galgo, die steeds vrolijk was. Om de één of andere reden ben je begonnen met je dekentje ,waar je altijd op sliep, op te eten. Dit heeft een obstuctie veroorzaakt en een spoedoperatie heeft je niet meer kunnen helpen. Je was net gereserveerd en er lag ook voor jou een mooie toekomst in het verschiet. Lieve jongen,ga maar over de regenboogbrug, waar Bianca je zal opwachten. Rust zacht Guy Lizzy

Bianca    2009-24/12/2011 Lieve Bianca Wat was je een pracht galgo die we net hadden leren kennen in Spanje. Je zat daar samen met Pepermint in een hok. Je was bang maar als we met de leiband afkwamen, kwam je meteen af om mee te gaan wandelen. Je huid zag er niet uit, in plaats van wit zag je bijna roze. Je hebt van de dierenarts medicatie gekregen want het was een allergie. Je nageltjes hadden we ook laten kortknippen zodat je terug deftig kon stappen. Zelfs een huisje hadden we voor jou gevonden,dinsdag zou je er naartoe gaan,je zou samen leven met nog 7 andere honden. Je verdiende het kleine meid, jij die al zoveel in je korte leventje had moeten doorstaan. Een hartstilstand is je fataal geworden en we hebben van jou afscheid moeten nemen. Het doet ons groot verdriet je te hebben moeten afgeven. Er lag voor jou een fantastische toekomst te wachten. Nu ben je vrij over de regenboogbrug,waar veel vriendes op je wachten. Rust nu maar zacht lieve Bianca,we zullen jou nooit meer vergeten,je had op die korte tijd onze harten gestolen. Lizzy

Vlecky  26/10/97-29/08/2011                                      Lieve oude vriend Ik gun je de rust die je verdiend. “Houden van”, is vrijheid geven. En als het niet anders kan,evenveel  recht op sterven, als op leven. Mijn tranen rollen,’k neem afscheid van jou Ik laat je vrij om te sterven omdat ik zoveel van je hou. We zullen je missen maar nooit vergeten,we hebben veel van je geleerd, je leerde ons alleen niet,wat het is om je te moeten missen                                                                                   Eddy en Flup

Pammy   18/07/2011     Op 8 april 2009 kwam Pammy in mijn leven, ze was een kado van mijn zoon Erwin en schoondochter Britt, het mooiste kado dat ik ooit gekregen heb. Sunshine Pammy was haar officiële naam en ze was ook letterlijk het zonnetje in mijn leven. Als je mij zag zag je ook Pammy, overal ging ze met me mee naartoe.   Half juni werd Pammy ziek, heel erg ziek, de diagnose was hersenontsteking of hersenkanker. Mijn dierenarts en ik hebben alles geprobeerd om haar ziekte te onderdrukken maar helaas…. Met pijn in mijn hart maar heel dankbaar om de mooie herinneringen heb ik op maandag 18 juli 2011 afscheid moeten nemen van mijn lieve Pammy.         Pammy was 6 jaar, veel te jong om naar de regenboogbrug te gaan maar door haar heb ik de liefde voor de greytjes ontdekt. PamPam je hebt voor altijd een plekje in mijn hart ik zal je nooit vergeten, slaap zacht. Nicole

Arco  10-07-2011                    Arco,   Mijn stoere kerel met een gouden hart, wat mis ik je… Tien jaar was je mijn trouwe vriend die me verdedigde door dik en dun Maar weinigen gaf je je vertrouwen, maar als je tot zijn vrienden behoorde dan was dat voor het leven.            Je hart heeft het begeven,    zo plotseling, zo heftig    dat je niet meer opgewassen was tegen de pijn    Op 10 juli 2011 ben je zachtjes van ons heengegaan,    rust zacht mijn jongen.    We zullen je nooit vergeten,    je bent altijd in ons hart.                      je moeke en papa

Gringo           06-2011           Gringo is 6 jaar geleden bij ons gekomen, hij werd toen geschat op ongeveer 6 jaar. Dus al op leeftijd. Hij had Leishmania en enkele jaren geleden hebben ze zijn schildklieren moeten wegnemen. Maar ondanks alles deed Gringo het heel goed. Hij ligt ons heel erg nauw aan het hart. Een jaar geleden dacht de dierenarts dat hij prostaatkanker had, maar dit bleek een infectie te zijn en is genezen. Enkele weken geleden kreeg hij last van een ontstoken anaalklier. Het werd steeds erger en na een week opname in de dierenkliniek, is er geen verbetering. Zijn bloedtest wees niet uit dat het kanker was, maar de foto`s vandaag wezen op uitzaaingen. We moeten beslissen, hij vermagert op korte tijd heel sterk. Hij mag geen pijn lijden, hij heeft nu nog medicatie gekregen, als het na een paar dagen niet beter gaat, moeten we hem laten inslapen want Gringo mag niet lijden! Gringo is met spoed opgenomen vanmiddag omdat de wonde was opengegaan. Hij bloedde hevig, er kon niks meer aan gedaan worden. De tumor was uitgezaaid naar zijn ruggengraat. We wilden niet dat hij pijn zou lijden, de dierenarts raadde ons aan hem te laten inslapen. Hij wordt gecremeerd en mag dan terug naar huis komen in de finca. Lieve Gringo rust zacht en geef dikke knuffels aan alle Arca Noah hondjes hierboven.                                                                                                              Christel en Luc

Zalouck  30-05-2000/31-05-2011 Zalouck is na een korte tijd van ziekte overleden aan een tumor We zullen jou missen. Joanna, Candy en al de hondjes

Champy   03-05-2011   bompa champy zoals we hem noemden was 14 jaar en 4 maand   geworden 4 vriendjes heeft hij moeten laten voorgaan over de regenboogbrug maar dinsdag heeft hij besloten dat het tijd was zich bij zijn vriendjes te vervoegen met pijn in ons hart hebben we hem laten gaan , en gevraagd onze knuffels door te geven ginder over de regenboogbrug   chantal en ludo

Negritto  18-04-2011   Lieve Negrito   Je was voor ons een schat van een beest. Jij was altijd een vrolijk ventje, steeds stond je te kwispelen. Nu was je tijd gekomen, ook al wilden we het niet maar we konden niet anders. We moesten je uit je lijden verlossen. Dit was voor ons allemaal een harde beslissing. We hebben je zachtjes laten inslapen en nu leef je verder in ons hart. We missen je heel hard maar weten dat je goed bent nu. Jij bent s'avonds de meest schitterende ster aan de hemel en toch nog dicht bij ons allemaal. Lieve Negrito ooit komen we elkaar weer tegen. Het ga je goed. Slaap zacht lieve vriend.   De familie Victoor-Meskens

Kansas           10-08-2002/19-01-2011   Kansas is een tweetal jaren geleden aangekomen bij ons. Hij had hier in België al het één en ander meegemaakt, waardoor zijn karakter getekent was. Hij was niet de gemakkelijkste galgo te noemen maar bij ons thuis voelde hij zich veilig en geborgen. Door verkeerde behandelingen aan zijn oren in het verleden, heeft hij een schimmel opgelopen die een deel van zijn hersenen heeft aangetast waardoor er delen zijn verschrompeld. Hierdoor leefde Kansas met momenten in zijn eigen wereldje. Die momenten kwamen meer en meer voor, waardoor hij op de duur ook in "zijn" wereldje bleef. Hij kreeg ook meer angsten en had voortdurend iemand nodig die hem streelde zodat hij zich veilig voelde. Dit was voor hem geen leven meer. Hij werdt naar de andere honden ook prikkelbaarder. We hebben besloten om hem te laten nakijken bij de dierenarts, waar deze laatste ook een enorm gezwel in zijn buik ontdekte. Er was voor kansas helaas geen andere uitweg meer dan hem vredig te laten inslapen. Rust zacht lieve jongen                                                                                    Ludo en Chantal.

Sweep         12-08-1999/02-11-2010 In de zomer van 2008 trok ik, samen met een vriendin, naar zee om naar Sweep te kijken, een Greytje van 9 jaar. Ze zag er onderkomen uit met haar winterpels en moet behoorlijk veel in te kleine hokken gelegen hebben waardoor er iets met haar pezen mis was en een achterpoot wat weg danste. Volgens de pensionhoudster was ze al van hand tot hand gegaan, was ze nog niet gesteriliseerd op haar leeftijd en hadden haar tanden ook dringend verzorging nodig. Ze was van niks bang ook al waren huishoudelijke geluiden haar onbekend. Dit greytje had een enorm aanpassingsvermogen wat gebleken is tot haar laatste dag. Ze was super lief en wist op tijd opzij te kijken om conflicten te vermijden. Het was een voorrecht om Sweep in huis te hebben. Ze was met alles tevreden, dit zachte windekind. Liet zich zo keurig helpen die laatste weken. Leerde zo vlug omgaan met elk nieuw ongemak. Mijn respect meisje en ik las in jouw grote, mooie ogen, dat je nog gelukkig was. Zowel de DA als ikzelf, vonden het dan ook verschrikkelijk dat we toch moesten ingrijpen om veiligheidsredenen. Je totaal versleten achterhand was zo in tegenspraak met je sprankelende ogen Rust zacht Sweep Marie-Anne

Toby          2000- 05/07/2010       Iets meer dan 5 jaar geleden is Toby bij Swa en Julia aangekomen. Het was een prachtgalgo. Toby b rompot noemde we hem want als er hem iets niet aanstond, gromde hij wel eens. Als we met hem aan het wandelen waren en er passeerde andere honden, was het geen probleem  maar ineens werdt het hem te veel en naar nummer ... in rij, viel hij ineens uit. Thuis kon er geen ander mannetje binnenkomen of hij moest zijn muilband op. Wat was hij het laatste jaar hard veranderd. Als er iemand met een reutje op bezoek kwam bij Swa en Julia, kon hij zelfs zonder muilband rondlopen. Af en toe gromde hij nog wel eens maar hij kon enorm veel verdragen. Het was een superlieve galgo en zeer aanhankelijk. Een aantal weken geleden werd er bij hem botkanker vastgesteld. Een zeer pijnlijke soort van kanker. De laatste week ging hij snel achteruit.   Zijn poot werdt steeds dikker en de pijn nam enorm toe. Het enige dat er nog aan te doen was, was pijnstillers geven. Swa en Julia hebben besloten om hem vandaag te laten inslapen. Rust nu maar zacht lieve Toby, ga maar naar je vriendjes over de regenboogbrug.                                                                                    Lizzy

Sloeber   1998-11/05/2010    Ongeveer acht jaar en 4maanden geleden gingen wij eens langs een asiel om wat eten te geven. Daar eens rond gelopen kwamen wij plots in een vertrek waar ook de katten zaten en er zaten ook een paar kleine hondjes,namelijk een mini Malthezer achtergelaten op de hondewei te Deurne.  Zijn bazin had hem gedumpt en geen adres achtergelaten.Wij besloten hem mee te nemen en hebben er geen moment spijt van gehad. Hij was al 4jaar en half dus een echte  poes om in je armen te nemen.Verleden jaar kreeg hij het aan zijn hartje en moest medicatie nemen voor het geruis en nu verleden week op 11Mei begon hij plots te niezen zonder stoppen.  Bleek bij de dierenarts dat hij een inwendige breuk aan zijn poep had en dat zou snel verslechteren en moest geopereerd worden,maar zijn hart liet die operatie niet meer toe en dan was er 95% kans dat hij de operatie niet overleefde en 80% kans dat ook aan de linkerkant aan zijn poep een tweede breuk zou komen. Dan hebben we besloten, na meer dan een uur, samen met de dierenarts om hem niet te laten afzien en hem bij zijn zus Barcina te laten gaan.Wij waren er kapot van en deze beslissing is één van de moeilijkste uit ons leven,maar hij heeft (en wie ons kent weet dat) een konings leven gehad. Vele traantjes van Theo en Lydia

Tana        1999-05/2010 Allerliefste Tana,   Vanaf de eerste dag in Malaga hebben we je in onze armen en ons hart gesloten. Je voelde je van bij het begin bij ons thuis en het leek of we je reeds maanden bij ons hadden.  We kozen je omdat we vreesden dat je, door je negen levensjaren, nog lang ter adoptie ging staan.  Wat was je een lieve meid! Duwen met het kopje om geaaid te worden, pootjes geven zonder dat we dat aangeleerd hadden, … alles was goed om toch maar geknuffeld te worden.  Je was zo aanhankelijk, zelden of nooit verloor je ons uit het oog wanneer we ergens waren.  Je leek ons nooit te willen verlaten en toch hebben we je in onze armen moeten laten gaan.  We hadden je nog zovele jaartjes in ons midden willen houden en vertroetelen.  Het heeft niet mogen zijn.  Toch heb je nog 1 jaar en 7 gelukkige maanden bij ons geweest en van het leven mogen genieten. En genieten kon je: languit in je sofa veilig tussen ons in, lekker luierend op een kussen, zonnend op het terras op je dikke deken, rennend in de tuin.  Je genoot van elke minuut bij ons. Ook als snoezelhond bij de Alzheimerpatiënten en dementerenden in het woon- en zorgcentrum van Hoogstraten stal je menig mensenhart. Taantje, je hebt ons zoveel vreugde geschonken … het gaat je goed aan de andere kant bij ons Grosje en Jacky. Je blijft voor altijd in ons hart en onze gedachten.   Marc en Marie-Jeanne

Gandalf          1995-4/05/2010   We laten met diepe droefheid weten dat onze Gandalf op 4/5/2010 rustig is ingeslapen,omringd door zijn vriendjes. We hebben gemeend door hem het verlossende spuitje te geven,en uit zijn lijden te verlossen,en hij is zacht van ons heengegaan. Lieve Gandalf we zullen je missen,we hebben je het eerst gezien op een wandeling,je liep gedwee mee aan de leiband en zocht een veilige thuishaven een warm kussentje voor het eind van je dagen,je was ongeveer 11 jaar toen je bij ons kwam en multi cultureel,want zo was ons verteld,dat je eerst bij zigeuners in Spanje bent geweest,en daarna in Duitsland bent beland maar hoeveel jaar of bij wie weten we niet,dan ben je in Antwerpen beland en door omstandigheden op uw 11de jaar weer op zoek moeten gaan naar een warm onderkomen. Joshephine van GRB had U op een wandeling bij en zocht een warm nest voor deze sukkelaar . We waren direkt verkocht en zijn nog diezelfde avond onze Gandalf gaan halen voor adoptie,toen we thuiskwamen onweerde het geweldig en onze andere galgo vrienden waren deels wantrouwig door het weer en onze nieuwe bewoner,maar dat heeft maar een uurtje geduurd en de storm zowel binnen als buiten was gekeerd. Onze Gandalf was thuis van de eerste dag,niet dominant en liet iedereen gerust,dus omgekeerd was het ook hetzelfde dus geen gevaar voor het leiderschap.Onze Gandalf was een vrij rustige gelukkige hond. Toen leefde ons Liesje nog een kleine schelty en hij was er tot over zijn oren verliefd op,hij was niet gekastreerd,ons Liesje was wel gesterliseerd maar er was duidelijk iets mis gelopen met de sterlisatie en op bepaalde momenten was hij echt een lover boy. Ze waren overal te samen en als we ze van elkaar wilden scheiden was er protest zowel van onze kleine shelty als van onze grote Gandalf. Nu op zijn laatste reis willen we hem zijn liefje niet onthouden en worden ze samen in een urnre verenigd,dinsdag 4 mei is hij van ons heengegaan en op woensdag 5 mei was hij terug thuis we danken hiervoor Antverpia Liberty,we hopen jongen dat je in het hiernamaals in de grote honden heme,l want daar hoor je thuis,vrolijk met ons Liesje van Uw verdiende rust kan genieten we zullen je allemaal missen beste vriend,dit melden U diep bedroefd Paul Diane Jordi Jana Zielsverwanten Lucera Andres Diwy Apache Lady

Anka        27/04/2010                                                                                             Lieve Anka   Voor jou hadden we heel wat in het verschiet. Wij van AGV hadden jou uit het dodingstation laten halen en je volledig klaar laten maken voor je grote reis naar België. Hier zouden we voor jou een goede thuis gevonden hebben, waar je aan een nieuw leven kon beginnen, een leven zonder pijn en nare toestanden. Maar het heeft voor jou niet mogen zijn. Veel te vroeg ben je heengegaan. Ik had je zo graag leren kennen, je zou bij mij in opvang komen, ik had er zo naar uitgekeken. Een tumor is jou fataal geworden.   Slaap zacht lieve Anka   Lizzy

Moira   Lieve Moira   Vandaag hebben we alscheid moeten nemen van Moira. Ze heeft de strijd moeten opgeven tegen agressieve tumoren aan maag en darmen. We zullen ze missen , ons grijze gekke muis.   Chantal en Ludo Driessens

Monique     01/01/1999-24/01/2010  Lieve Monique   We hebben jou vandaag moeten afgeven en net als bij je broer Nolan, na een korte maar hevige strijd. Je was ons moedertje, ons moeke, want iedere keer als er een hondje in opvang kwam, ontfermde jij je over hen. Een veel te groot hart had je , letterlijk en figuurlijk. Champ zal je ook enorm missen want jullie waren een koppel.Overal waren jullie samen. Je hebt gevochten om toch te kunnen blijven leven, je hart wou het niet begeven maar je kreeg zoveel hersen ataques dat de pijn ondraaglijk moest zijn.En toch wou je de strijd nog niet opgeven. We moesten jou verlossen uit die verschrikkelijke stijd, wat we met veel pijn in ons hart hebben gedaan. Ga nu maar lieve meid,over de brug waar je broer Nolan op jou zit te wachten.   Chantal en Ludo Driessens

Nolan          2001-07/09/2009  Lieve Nolan   Met jou komst is het hier allemaal begonnen.Je was ons éérste windekindje. 4jaar heb je bij ons mogen zijn,hebben we met volle teugen genoten van jou.Maar helaas heb je een korte maar hevige strijd tegen levercirrose verloren. Je was voor ons een zeer speciale galgo. Je was als een diamant. Hard qua pijngrens maar toch zeer fragiel en zacht met vele aangename kantjes. De schittering die je uitstraalde zal ons altijd bijblijven. Nolan, je zal in ons hart altijd blijven schitteren, iets wat nooit zal vervagen Rust nu maar zacht, lieve jongen, ga maar naar je vriendjes over de regenboogbrug.   Chantal en Ludo Driessens

Tanny     19/08/2009  Liefste Tanny,                                                                                              Je gaf ons liefde, gezelschap en trouw. Wat hebben we genoten van al die jaren met jou. We weten dat het jou ook goed heeft gedaan, maar te snel moesten we je laten gaan. Je ging heel zachtjes….dicht tegen me aan. Dit afscheid doet zoveel pijn, doch wil ik je dankbaar zijn, om wat je voor mij was. Ik huil, ik kus je kop, je pootjes…. dag lieve lieverd. Wat zullen we je vreselijk missen. Slaap zacht Tanny bij je zusje Bobientje. Lieve meisjes, we houden van jullie.   Walter en Karin Ceulemans

BARCINA     01/01/1997-10/08/2009 Op 12/12/2004 kwam ik aan te Burcht, daar kwamen mijn baasjes mij halen en ik mocht gelijk in de auto gaan zitten. Er zaten al 2 hondjes in (voor mij waren het precies konijnen een witte en een zwarte) die begonnen mij al direct af te likken, maar ik was daar niet zo voor. Vooraleer ik het wist waren we al te Merksem.  Jongens wat was dat! Enkele trappen, dat is goed voor mijn spieren en het bijzonderste een warm nestje, lekker drinken en eten. En gelukkig dat ik was! Enkele maanden nadien al aan zee op vakantie (met een lift). Jongens dat was genieten! Elk jaar gingen we daar terug naartoe. Ondertussen was er ook een soortgenootje bijgekomen wel jonger en speelser als ik maar ja, ik was nu eenmaal ouder. Tot over een 14tal dagen ik mij niet goed voelde en mijn baasjes(die mij een prinsessenleven hebben gegeven en Spanje helemaal hebben laten vergeten)met mij naar den dierenarts moesten gaan. Eerst urine getest en daarna bloed getrokken, dan nog een echo genomen. Het verdict was hard, LEVERCIROSE in de ernstigste fase. Eten ging niet meer en ik kon bijna niet meer op eigen benen staan. Mijn baasjes hadden veel verdriet. Ik zag naar hen met oogjes van “jongens flink wezen en mij helpen, dit wil ik niet!” hetgeen ze ook vandaag gedaan hebben. Ik heb mijn vrouwtje, voor ik in slaap werd gedaan, nog een likje gegeven en wou zeggen: “bedankt voor die mooie jaren en om bij mij te blijven tot ik naar de regenbooghemel ga, waar al vele soortgenootjes zitten”. Bedankt mijn lieve baasjes. Dit melden U Theo en Lydia Verheyen-Rotty Onze droefheid is niet te schatten maar ze heeft niet afgezien. Kusjes en we zien mekaar ooit weer en nog een likje van Uw zus Norita-sloeber-en flodder.

WOODY      29/07/2009   Slechts 6 jaar was jij een deel van men leven en hebben we elkaar heel veel liefde gegeven, jij was altijd vrolijk, blij en zo ontzettend trouw, Je kon zo genieten en dat deed ik ook van jouw Maar nu moet je gaan, Naar de hondenhemel  Hier heel ver vandaan. Je zit voor altijd in men hart op een heel speciaal plaatsje heel apart.                                           .   Vaarwel Lieve Woody... Rust zacht...                  't vrouwtje Vicky  Spiky, Whisky, Tequiero, Nouka, Anubis, Blanqui, Hope, Yucca, Angel, Amika...

ZINO      2000 - 20/07/2009

TESS       02/08/2003 - 05/07/2009

Kime      25/06/2009     Ik ben Kime,een galgo met een heel zwaar verleden.Bij mijn nieuwe baasjes werd ik als een prinses behandeld. De straat oversteken was voor mij een hele opdracht,mijn baasje moest mij dan(4x per dag) oppakken en  naar de overkant brengen, zo bang was ik van alles.   Ik had ook een hele lieve speelkameraad, Sabry,dat vond ik heel leuk. Helaas heb ik maar 4 maanden van mijn gelukkig leven mogen proeven         Zoals je mij hier ziet op de foto, zo ging ik elke dag slapen. Veilig en geborgen onder mijn rode dekentje en mijn kop op een hoofdkussen. Zalig! Ik werd hier echt verwend. Helaas ben ik op 25 mei door mijn pootjes gegaan. Mijn baasje heeft mij nog op de zetel gelegd maar ben dan in stilte van hen heengegaan. Nog een dikke poot aan mijn baasjes, Guido en Roxane en aan mijn zus Sabry. Ik zal julie nooit vergeten. Bedankt voor die mooie maanden die je mij nog hebt gegeven.

Apache(Patje)  06/2001 - 26/12/2007           Voor ons allerliefste Patje   Bang, doodsbang en ontredderd ben je hier bijna 4 jaar geleden aangekomen. Toen hebben Swa en Julia jou gezien en ze hadden meteen hun hart verloren aan jou. Je had leishmania, een ernstige ziekte maar dat kon hen niet deren. Ze wilden jou een goede thuis geven, samen met Tacha.   Die heb je ook gekregen. De eerste maanden hebben ze aan jou niet kunnen aankomen. Zo bang was je. Op hun tenen hebben ze door het huis gelopen omdat je toch maar niet zou schrikken. Om jou eten te geven was ook niet simpel. Dat moesten ze neerzetten en dan de kamer uitgaan, anders kwam je niet eten. Uren, dagen, maanden geduld hebben ze moeten hebben vooraleer ze jou voor de eerste maal hebben kunnen strelen. Want een hand die lief kon zijn en zacht over je pels ging, dat kende je niet.   Naarmate je wat langer bij hen was, kwam je meer en meer af om gestreeld te worden want je vond het toch wel fijn. Op een wandeling tussen al de andere honden voelde jij je echt in je nopjes. Dan kon jou iedereen aanraken. Maar eens thuis was het afgelopen. Na een half jaar is Toby erbij gekomen en men zag je zienderogen veranderen. Je blafte een heel pak minder naar mensen die geregeld over de vloer kwamen. Men kon je al eens aan je neusje strelen (als we geluk hadden)   Wekelijks ging je mee naar de weide, die helemaal afgespannen was en daar kon je naar hartelust rondlopen. Daar zagen we wat een gelukkig hondje je eigenlijk geworden was. Daar bloeide je helemaal open. Na nog een half jaartje is Dawny erbij gekomen. Toen zagen we jou weer enorm veranderen. Je kwam al iets gemakkelijker af om gestreeld te worden. We moesten wel een arm van bijna twee meter uitsteken om aan jou aan te kunnen maar je bleef al staan. Als er dan ook maar iemand zich verzette, was je weer weg.   Toen Sara er is bijgekomen, konden we onze ogen niet geloven. Je kwam gewoon zelf af om gestreeld te worden als we jou riepen. Ongelofelijk.   Maar helaas zijn je nieren je fataal geworden. Op een week tijd ben je enorm achteruit gegaan en vandaag heb je de strijd moeten opgeven.We hebben jou toch nog 3 jaar en 8 maanden een gelukkige thuis kunnen geven en daar zijn we al héél blij voor.   Lief Patje. Je was zo'n speciaal hondje dat menig mensenhart heeft gestolen. We zullen je missen. Lizzy

Lady   23/04/2003 - 02/07/2008   Wat heb je tocheen verschrikkelijk leven gehad. Zwaar mishandeld geweest in Spanje zodat je pootjes helemaal kapot waren. Daarbovenop nog levercirrose die je uiteindelijk fataal is geworden. Drie maanden was je hier in België, waar je een gouden mandje hebt gekregen. Je baasjes, Swa en Julia, hadden er alles voor over om jou toch nog een gelukkige toekomst te geven bij hen. Wat ze met jou in je opvanggezin in Spanje niet hebben bereikt, hebben ze hier wel gedaan gekregen. Stilaan begon je te veranderen en het vertrouwen in je baasjes te winnen. Het was al zover dat je koekjes en vlees samen met de andere honden bij hen kwam halen. Je kwispelde zelfs met je staartje. Dat was het resultaat van veel geduld en vooral heel veel liefde. Ze hadden nog zoveel plannen met jou voor de toekomst maar eerst moesten je pootjes in orde zijn, zodat je met de tijd toch mee naar wandelingen kon gaan. Van de vijf jaren dat je geleefd hebt zijn er drie maanden dat je echt geluk en liefde gekend hebt. De drie laatste maanden van je miserabele leventje. Swa en Julia hadden je nog zoveel meer maanden en jaren willen geven maar het lot heeft daar anders over beslist. Lieve Lady, we zullen jou missen maar in onze harten en onze gedachten blijf je voor eeuwig doorleven. Ondanks je korte verblijf hier hebben we enorm vele en mooie herinneringen aan jou. Rust zacht kleine meid.   Lizzy